سالهای پیش وقتی بعد از عید نوروز (بعضی وقتا چند روز قبلش، یه وقتا هم وسط تعطیلات) خبر فوت یکی از آدمای شناخته شده مثل بازیگرا رو می شندیم، خیلی غصه می خوردیم. اما از اونجاییکه مرگ حقه، راحت باهاش کنار میومدیم. اما امسال با همیشه فرق داشت.

امسال هم، چند روزی بیشتر از تعطیلات نوروز نگذشته بود که توی اخبار شنیدیم که «رضا کرم رضایی» به رحمت خدا رفت. خُب معلومه که خیلی ناراحت شدیم. بالاخره اون عمرشو صرف بازیگری برای من و شما کرده بود. پیش خودمون گفتیم ای بابا... امسال قرعه به نام این بنده خدا افتاده بود.... خدا بیامرزدش.

۲-۳ روز بیشتر از این خبر نگذشته بود که باز هم خبر اومد که «محمود بنفشه خواه» هم به رحمت خدا رفت. باز هم یه غمی گرفت ما رو... اما تا اومدیم با این قضیه کنار بیایم، خبر اومد که «جهان»، خواننده ی سنتی و خوش صدا هم به این دسته اضافه شد. بعد از چند روز هم خبر از دست رفتن «کیومرث ملک مطیعی» به گوشمون رسید. و بالاخره کمتر از یه هفته پیش هم خبر فوت "مادر مهربان سینمای ایران"، «حمیده خیرآبادی» معروف به "نادره" پخش شد و بسیاری از مردم رو غمگین و ناراحت کرد. دیروز هم از اخبار شنیدم که خانم «مهین شهابی»، از بازیگران قدیمی سینمای ایران هم بر اثر سکته ی مغزی به کما رفته که البته بسیار امیدواریم که ایشون به زودی سلامتی خودشون رو پیدا کنند و دیگه خبر بدی نشنویم.

میگن سالی که نکوست از بهارش پیداست... با این حساب آیا باز هم باید منتظر شنیدن اخبار بد بیشتری باشیم؟؟؟ امیدوارم که این ضرب المثل حد اقل تو این مورد صدق نکنه....

راستی... خودمونیما، این آقای (شایدم خانوم!) عزرائیل امسال حسابی به تکاپو افتاده ها....!