Meyhane: همان میخانه می باشد. Mey همان می و hane همان خانه می باشد.

hastahane: یعنی بیمارستان. متشکل از دو کلمه ی haste که همان کلمه ی خسته به معنی مریض و hane همان خانه می باشد. در واقع خسته خانه! که در قدیم ما هم مریض خانه می گفتیم.

Kütüphane: کتابخانه. کلمه ی kütüp یعنی همان کُتُب (جمع مکسر کتاب)، hane هم که گفتیم خانه می شه.

aşk: عشق

sitem: ستم، ظلم

çare: چاره

saray: سرای، قصر

elbise: البسه، لباس

şey: شی، چیز

gazi: قاضی

hürriyet: حریّت، آزادی

milliyet: ملیّت

tüfek: تفنگ

Kasaba: قصبه، شهر کوچک

derhal: درحال، زود، فوری

mevzu: موضوع

meyve: میوه

Kalp: قلب

siyah: همان سیاه

ceza: جزا

küstah: گستاخ

maktul: مقتول، قربانی

aşçı: آشپز، درواقع خوانده می شود آش چی که چی یک پسوند ترکی می باشد و ما در فارسی هم از آن استفاده می کنیم.

کلمات خیلی زیادی در زبان ترکی به همین شکل وجود دارد و این ها تنها جزئی از آن ها هستند. می بینید بعضاً اشتراکات زبان ها با هم باعث نزدیکی و یادگیری راحت تر آن ها می شود. نظر شما چیه؟